Fiona Tan. Daniel Turner. Oriol Vilanova
23.05.21 > 29.08.21

Comme le mur qui attend le lierre

Fiona Tan / Daniel Turner / Oriol Vilanova

 

De tentoonstelling, die de twee identieke ruimtes inneemt van het voormalige ‘Ingenieurshuis’, waarvan enkel de gevels zijn overgebleven van de oorspronkelijke architectuur, houdt een poëtische en kritische reflectie over het thema ruïnes. Ze bestaat uit een installatie van Oriol Vilanova die deel uitmaakt van de museumcollectie, een dubbele projectie van films van Fiona Tan en een sculptuur van Daniel Turner.

 

De installatie Vues imaginaires (2017) - meerdere beeldenmozaïeken die stelselmatig zijn opgebouwd langs de muren –  bestaat uit een collectie van honderden postkaarten die ruïnes afbeelden, voornamelijk archeologisch van aard of als gevolg van oorlogen. Deze postkaarten zijn verzameld door Oriol Vilanova op rommelmarkten. Het werk Ruins (2020) toont twee films die opgenomen zijn door Fiona Tan in de voormalige machinebouwplaats van Grand-Hornu tijdens haar recente residentie in het MACS. De ene film is in high-definition video, de andere in Super 16 mm. Beide films worden apart geprojecteerd op schermen die op een afstand van elkaar zijn geplaatst. Als een soort schakel tussen deze twee installaties en als reactie op het gedicht Über die Bauart langdauernder Werke (1929) van Bertolt Brecht, waarvan een versregel gebruikt is als titel voor deze tentoonstelling, staat de sculptuur van Daniel Turner, RH2 (2012). Dit werk breidt op zijn beurt de beeldspraak van architecturale ruïnes uit naar een kritiek op de kapitalistische economie en op het proces van ‘creatieve destructie’: handgrepen van oude koelkasten, waarbij ook het aangekoekte vuil van ontelbare handen van generaties terug bewaard is gebleven, krijgen de status van archeologisch artefact. In die zin suggereert de tentoonstelling dat de apparatuur en de gebouwen die we een blijvend karakter hebben gegeven, niet echt “beschermd zijn tegen de tijd” maar eerder “de tijd beschermen”, net als de bedrijven en instellingen uit een tijdperk dat minder tot het verleden behoort dan aangetroffen wordt in hun overblijfselen en archieven. 

 

Door gebruik te maken van dragers zoals postkaarten en pellicule, die als gevolg van de digitale evolutie verouderd zijn, zetten Oriol Vilanova en Fiona Tan hulpmiddelen in die de blik van de kijker langzaam doen kantelen van “het beeld van de ruïne naar de ruïne van het beeld”. Bij Vues imaginaires is deze bewustwording van de duur van beelden het resultaat van een work in progress, dat begint bij het verkennen van rommelmarkten door de kunstenaar, verdergaat met het selecteren en ordenen van zijn ontdekkingen en met het kiezen van het middel om zijn collecties te presenteren, en dat eindigt bij de ‘witruimtes’ in afwachting van zijn toekomstige vondsten. De kunstenaar-verzamelaar heeft zo een economie voor ogen die ingaat tegen de industriële productie van kiekjes, als een zoektocht naar ‘verschil in de herhaling’. Bij Ruins gaat het om de bewaring van technische defecten in het cinematografische beeld, meer specifiek de korrel in de fotografie of de krassen op de pellicule, waarmee we de duur intuïtief kunnen capteren door te ontsnappen aan de wetenschappelijke definitie van tijd en aan het gebrek aan verbeelding. Dit is vergelijkbaar met de vergane delen van ruïnes: “Wat ooit binnenshuis, privé en beschermd was, is uitgekleed en ontbloot,” schrijft Fiona Tan over de omkering van het perspectief.

 

“Kamers, muren, hoeken en nissen worden blootgesteld aan de elementen. Het gebouw is als het ware ondersteboven en binnenstebuiten gekeerd. Ik ben me sterk bewust geworden van negatieve ruimtes en van wat er ontbreekt. Zoals terra incognita, de lege plekken op een kaart, is elke kloof of elk gat een puzzel, en kan het wijzen op eventuele creatieve mogelijkheden”.
Door elk op hun eigen manier gebruik te maken van dergelijke ‘negatieve ruimtes’, volgens een entropische visie op een wereld die in de omgekeerde richting evolueert, werpen de drie kunstenaars een dubbele kritische blik op de paradox van een moderniteit die gedreven is door veroudering, en op de duur van werken, “zoals de muur die wacht op de klimop”, op een toekomst. 

 

Curator: Denis Gielen

Fiona Tan_Portrait

Fiona Tan

Fiona Tan is geboren in 1966 in Pekanbaru (Indonesië), als kind van een Chinese vader en een Australische moeder. Eerst verbleef ze in Melbourne in Australië. In 1984 verhuisde ze naar Amsterdam, waar ze sindsdien woont en werkt. Ze heeft gestudeerd aan de Rietveld Academie en aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten van Amsterdam.

 

In 2002 werd ze uitgenodigd voor documenta 11 en in 2009 vertegenwoordigde ze Nederland op de Biënnale van Venetië. Haar werken zijn getoond in de meeste gerenommeerde galeries en musea. In 2015 maakte ze History’s Future, dat genomineerd werd in de Tiger competition op het internationaal filmfestival van Rotterdam en in 2016 werd Ascent bekroond op het internationaal filmfestival van Locarno. In 2016-2017 ontving Fiona Tan een beurs voor een kunstenaarsresidentie in het Getty Center in Los Angeles. Ze ontving ook de jaarlijkse Spectrum International Prize for Photography in Duitsland in 2019. In datzelfde jaar nodigde het MACS haar uit voor een residentie waarbij ze meerdere werken maakte over het Mundaneum, die vervolgens getoond werden naar aanleiding van haar eerste tentoonstelling in België: Het Schaduw Archief. In 2020 liep in Museum der Moderne Salzburg en in Kunsthalle Krems de simultane tentoonstelling Mit der anderen Hand/With the Other Hand, de eerste belangrijke overzichtstentoonstelling van haar oeuvre.

Daniel Turner - Portrait

Daniel Turner

Daniel Turner is geboren in 1983 in Portsmouth in de Amerikaanse staat Virginia. In 2006 behaalde hij een BFA aan het San Francisco Art Institute; tegenwoordig woont en werkt hij in New York. Het werk van Daniel Turner is aan bod gekomen in nationale en internationale tentoonstellingen, zoals Daniel Turner bij de Chinati Foundation, Marfa (VS), 2,220 bij Objectif Exhibitions, Antwerpen, Die Kräfte Hinter Den Formen in Galerie im Taxispalais in Innsbruck. Daniel Turner was ook gastonderzoeker aan New York University van 2009 tot 2010. In 2020 maakte hij deel uit van de groepstentoonstelling De Bijen van het Onzichtbare in het MACS. 

 

Hij ontving de prijs van de Pollock-Krasner Foundation in 2018 en van 2004 tot 2009 kreeg hij een beurs van het Virginia Museum of Fine Arts. Hij was finalist voor de Future Art Prize 2019/Victor Pinchuk Foundation en nam deel aan hun tentoonstelling in Oekraïne en tijdens de Biënnale van Venetië in 2019. 

 

Zijn werken maken deel uit van de publieke collecties van: Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris, Frankrijk; FRAC Bretagne, Frankrijk; ICA Institute of Contemporary Art Miami, Florida; FRAC Ile-de-France in Parijs, Frankrijk; San Diego Museum of Art , California; en het MACS in Grand-Hornu. 

Oriol Vilanova - Portrait

Oriol Vilanova

Oriol Vilanova is geboren in 1980 in Manresa in Spanje. Tegenwoordig woont en werkt hij in Brussel, waarbij hij rommelmarkten afschuimt op zoek naar postkaarten. Het uitgangspunt van zijn kunstpraktijk, die zowel performance, documentatie als installaties omvat, is doorgaans zijn omvangrijke verzameling van (duizenden) postkaarten, die hij de afgelopen 15 jaar bijna als een bezetene heeft vergaard.

 

Hij heeft deel uitgemaakt van talrijke tentoonstellingen in Europa en daarbuiten: MACBA, Barcelona in 2011, 2013 en 2014; Palais de Tokyo, Parijs in 2012 en 2020; LLS Paleis, Antwerpen in 2018; Kunstverein Langenhagen (Duitsland) in 2018; APAP6 Trienal Anyang, Seoel in 2019; PetahTikva Museum of Art, Tel Aviv in 2019, enz. 
Hij heeft ook solotentoonstellingen gehad in talrijke instellingen: Fundació Joan Miró, Barcelona in 2013, M Leuven in 2016; Albright Knox Art Gallery, Buffalo (Verenigde Staten) in 2019 en Entre deux portes, Brussel in 2020.

 

Zijn performances en theaterstukken hebben onder meer plaatsgevonden in MUSAC, León in 2011; in FRAC Champagne-Ardenne, Reims in 2013; in LLS387 Antwerpen in 2015; op K_nstvl_Festival, Amsterdam in 2017; in Villa Arson, Nice in 2019; op Playground Festival, Leuven in 2018. 
Hij is meermaals kunstenaar in residentie geweest en heeft diverse kunstenaarsboeken uitgegeven, zoals They Cannot Die in 2012 bij JRP Ringier, Zurich. 

 

Zijn werken maken deel uit van de volgende collecties: Albright Knox Art Gallery, Buffalo (Verenigde Staten); MACS, Grand-Hornu; M Leuven; MATHAF, Doha (Qatar); NMNM van Monaco; FRAC Grand Large, Duinkerke; Kunstsammlung DZBANK, Frankfurt; MACBA, Barcelona; Fundación Botín, Santander.

Tentoonstellingscatalogus

Comme le mur qui attend le lierre

Fiona Tan - Daniel Turner - Oriol Vilanova

12 €
Kunstenaar(s):
Fiona Tan
Daniel Turner
Oriol Vilanova
Uitgever(s):
MACS / Musée des Arts Contemporains au Grand-Hornu
Auteur(s):
Denis Gielen
Fiona Tan
Ta(a)l(en):
Frans
Pagina's:
2 x 16 pagina’s
Illustraties :
14 illustraties in kleur
Formaat:
18 x 13,5 cm
ISBN:
978-2-930368-77-1
Bekijk een deel van de catalogus
MACS - Édition - Comme le mur qui attend le lierre

Agenda met betrekking tot de tentoonstelling

MACS - Exposition - Comme le mur qui attend le lierre - Oriol Vilanova
Visites guidées

Visites guidées au MACS et au CGII

20.06.21

Visites guidées et rencontres avec les artistes Oriol Vilanova, Charlotte Beaudry, Jean Pierre Müller et Clara Thomineau au MACS et au CGII - Centre de la Gravure et de l'Image imprimée.

MACS - Agenda - Jeudis des familles
Activité en famille

Jeudis des familles

01.07.21

Tous les jeudis des mois de juillet et d’août, les équipes du CID et du MACS vous attendent pour une journée de découvertes.

MACS - Agenda - Jeudis des familles
Activité en famille

Jeudis des familles

08.07.21

Tous les jeudis des mois de juillet et d’août, les équipes du CID et du MACS vous attendent pour une journée de découvertes.

MACS - Agenda - stage
Stage

Graines d’archéologues

12.07.21 > 16.07.21

Sur les traces de nos artistes, rejoins-nous cet été et viens te familiariser avec des techniques mystérieuses.

All events